Αγγλική κατοχή (Μάϊος 1945-Μάρτιος 1947)
Μετά την ολοκληρωτική ήττα της Γερμανίας στην Ευρώπη και την αποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων της κατοχής από τον κορμό της κυρίως Ελλάδας, τα γερμανικά στρατεύματα της Δωδ/σου, επειδή δεν είχαν τη δυνατότητα να αποχωρήσουν και να επιστρέψουν στη Γερμανία,παραδόθηκαν άνευ όρων στις συμμαχικές δυνάμεις, που στο μεταξύ είχαν καταλάβει ορισμένα νησιά. Στις 8 Μαϊου 1945 ο αρχηγός των γερμανικών δυνάμεων Στρατηγός Wagener υπέγραψε στο Ναυαρχείο της Σύμης το Πρωτόκολλο παράδοσης των νησιών, μπροστά στον Άγγλο Αρχιστράτηγο των δυνάμεων της Μέσης Ανατολής, Στρατηγό Paget, στον Έλληνα Διοικητή του Ιερού Λόχου Συνταγματάρχη Χριστόδουλο Τσιγάντε και σε αντιπροσώπους των Αμερικανών και Γάλλων υπό την προεδρία του Άγγλου Ταξίαρχου Moffat.Με εντολή λοιπόν των Συμμάχων εγκαταστάθηκε στα Δωδεκάνησα Αγγλική Στρατιωτική Διοίκηση για να κυβερνήση προσωρινά, μέχρι την οριστική απόφαση του Συμβουλίου Ειρήνης. Οι Κώοι πανηγυρίζουν στο άκουσμα της χαρμόσυνης αυτής είδησης κατεφθάνοντας συνάμα την επομένη μέρα ένα αντιτορπιλικό με Άγγλους και Έλληνες στρατιώτες. Οι Άγγλοι συγκέντρωσαν όλους τους Γερμανούς και Ιταλούς στρατιώτες στους στρατώνες ως αιχμάλωτους πολέμου.Ελεύθεροι έμειναν μόνο οι Ιταλοί καραμπινιέροι που διαλύθηκαν μόλις αποφασίστηκε ο επαναπατρισμός. Τη θέση τους πήραν αστυνομικά όργανα Άγγλων, Κύπριοι χωροφύλακες και μια φρουρά από Ίνδούς στρατιώτες.Οι Κώοι λοιπόν με ενθουσιασμό είχαν υποδεχτεί τους Άγγλους συμμάχους, γιατί ήλπιζαν πως θα συνηγορούσαν στο να γίνει σύντομα η πολυπόθητη ένωσή τους με τη Μητέρα Ελλάδα.
Δυστυχώς όμως από τις πρώτες μέρες της εγκατάστασης τους
στο νησί οι Άγγλοι εκδήλωσαν διαθέσεις μονίμου κατοχής, προκαλώντας διαμαρτυρίες των κατοίκων του νησιού.Λίγες μέρες μετά την άφιξή τους, ο πολιτικός διοικητής Blagden με επιστολή προς τον Δήμαρχο της Κω Γιώργο Κουτσουράδη (εξελέγη δια βοής εκείνη την εποχή) αξίωσε την υποστολή της ελληνικής σημαίας από το Δημαρχείο. Κατά τη γνώμη του εκεί έπρεπε να κυματίζει μόνο η αγγλική. Η άμεσση τότε και έντονη αντίδραση της Δημοτικής αρχής και των ελληνικών Κοινοτικών Σωματείων ανάγκασε τον Άγγλο να υποχωρήσει. Η ακλόνιτη πίστη των Δωδεκανησίων προς την ελευθερία, η πεποίθησή τους γαι το μέλλον των νησιών και οι αγώνες τους για την ένωση με την Ελλάδα επιτέλους δικαιώθηκαν.Το δίκαιο πρυτάνευσε. Στις 27 Ιουνίου 1946 το συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών των τεσσάρων μεγάλων δυνάμεων (Η.Π.Α., Ε.Σ.Σ.Δ, Βρετανίας,Γαλλίας) αποφάσισε να δοθούν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Στις 31 Μαρτίου 1947 δια βασιλικού Διατάγματος διορίσθηκε ο πρώτος Έλληνας Στρατιωτικός
Διοικητής Δωδεκανήσου, ο αντιναύαρχος Ιωαννίδης.Φτάνουν οι πρώτες ελληνικές στρατιωτικές αρχές και οι πρώτοι χωροφύλακες που αναλαμβάνουν την τήρηση της δημόσιας τάξης.Έφτασε επιτέλους και η μέρα υποστολής της αγγλικής σημαίας.31 Μαρτίου 1947 ο Άγγλος διοικητής Smith υπέστειλε την αγγλική σημαία και παρέδωσε την διοίκηση στον Έλληνα Ταγματάρχη του Ιερού Λόχου Κων/νο Κρεκούκια.Ο Έλληνας στρατιωτικός ξεδίπλωσε συγκινημένος
τη Γαλανόλευκη και την ανέβασε αργά στο κοντάρι του Διοικητηρίου μπροστά στα δακρυσμένα από χαρά και περηφάνια μάτια του λαού.
Στις 7 Μαρτίου του 1948 γίνεται στη Ρόδο η τυπική τελετή για την Ενσωμάτωση σε επίπεδο Πανδωδεκανησιακό.
