Η Κως κατά την πρωτοβυζαντινή εποχή (324-610 μ.Χ.)

Το νησί της Κω ακολουθεί την τύχη του υπόλοιπου βυζαντινού κράτους. Διοικητικά παραμένει μέλος της <<Επαρχίας των Νήσων>> με πρωτεύουσα την Ρόδο.Επί Ιουστινιανού εντάσσεται σε μια νέα διοικητική περιφέρεια με ναυτικό χαρακτήρα που βρίσκεται υπό την άμεση εξάρτηση του αυτοκράτορα.

Ο χριστιανισμός διαδόθηκε ενωρίς στην Κω. Ο Απόστολος Παύλος είχε επισκεφθεί την Κω το 57 μ.Χ. και έριξε το σπόρο της νέας θρησκείας που διαδόθηκε γρήγορα, καθώς η Κως βρίσκεται ανάμεσα στην Κύπρο
και την Κρήτη και την Πάτμο που είχαν ήδη εκχριστιανιστεί.Η νέα θρησκεία επιβλήθηκε με αγώνες απέναντι στη σθεναρή αντίδραση των ειδωλολατρών και των Ιουδαίων του νησιού. Όταν επικράτησε,πολλά ειδωλολατρικά κτίρια μετατράπηκαν σε εκκλησίες και άλλα, όπως το Ασκληπείο, ερημώθηκαν στα πλαίσια των αυτοκρατορικών διαταγμάτων του Θεοδόσιου Β΄κατά της αρχαίας ελληνικής θρησκείας.

Οι πολυάριθμοι εχθροί της αυτοκρατορίας και κυρίως οι Άραβες έκαναν αισθητή την παρουσία τους και στην Κω.Κατά την περίοδο αυτή (324-610 μ.Χ.),ιδιαίτερα το διάστημα 469-554 και στις αρχές του 7ου αι., η Κως βρίσκεται σε μεγάλη οικονομική άνθηση. Η καίρια γεωγραφική της θέση και η παράδοσή της συνετέλεσαν στην οικονομική, πνευματική και καλλιτεχνική ακμή της. Εκτός από την πόλη ανθούν παράλιοι οικισμοί στο Μαστιχάρι, την Καρδάμαινα και την Κέφαλο με παραγωγικό προσανατολισμό και λειτουργούν ως σταθμοί της παράκτιας ναυσιπλοϊας.Τα αγγεία της εποχής αυτής που βρέθηκαν σε ανασκαφές στην Καρδάμαινα έχουν εισαχθεί από την Μικρά Ασία, την Σάμο, την Αττική,την Κύπρο και τη Βόρειο Αφρική και είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της έκτασης των εμπορικών συναλλαγών.