Η Κως κατά τη Μεσοβυζαντινή εποχή (610-1081 μ.Χ.)

Ο 7ος αι. ήταν αιώνας δεινών για την Κω, όπως και όλη την αυτοκρατορία.Ιδιαίτερα η ανατολικη Μεσόγειος εισήλθε σε μια νέα δύσκολη περίοδο.Από τα μέσα του 7ου αι., ο αυτοκρατορικός στόλος ήταν ανίσχυρος, πράγμα που εκμεταλλεύτηκαν οι Άραβες -γνωστοί και ως Σαρακηνοί- και με ορμητήριο τις ακτές της βόρειας Αφρικής, επιδόθηκαν στην πειρατεία και λεηλατούσαν τα παράλια της ανατολικής μεσογείου και τα νησιά του Αιγαίου.Η καταστροφικότερη αραβική επιδρομή που ολοκλήρωσε το τέλος της παλαιοχριανικής εποχής στην Κω έγινε το 654-5.Ο Abu al Awar επιδόθηκε σε άγρια λεηλασία του νησιού, σε σφαγή του πληθυσμού και σε αιχμαλωσία όσων επέζησαν.Σε πολλά νησιά διασώζονται ως σήμερα τοπωνύμια που μαρτυρούν τις επιδρομές των Σαρακηνών.
Στην Κω συναντάμαι τα τοπωνύμια ¨Σαρακήνες¨ και ¨του Σαρακηνού¨.

Μετά τον 7ο αι. ο νησιωτικός χώρος δεχόταν επιδρομές και ποτέ δεν υπήρξε απολύτως ασφαλής για τους κατοίκους του. Τα νησιά
ήταν γραμμή άμυνας για την αυτοκρατορία και παράλληλα τόποι επιδρομών για τους εχθρούς. Έτσι ο νησιώτικος πληθυσμός
ελαττώνεται και αποσύρεται στο εσωτερικό των νησιών για μεγαλύτερη ασφάλεια.
Ο 11ος αι. έχει χαρακτηριστεί ως ο <χρυσός αιώνας> των νησιών, περιορίζονται οι θαλάσσιες εχθρικές επιδρομές, η αυτοκρατορία
ανακτά τον έλεγχο των θαλάσσιων δρόμων και γίνεται εμφανής η στρατιωτική και οικονομική της ανωτερότητα. Ιδιαίτερα από το
1050 έως το 1081 στα νησιά επικρατεί πλήρης νηνεμία.Ο πληθυσμός των κοντά στα μικρασιατικά παράλια αυξάνεται, καθώς υποδέχονται πρόσφυγες από την ενδοχώρα, διωγμένους από την προέλαση των Τούρκων.Ο όσιος Χριστόδουλος μας πληροφορεί ότι η Κως ήταν ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη.