Η Κως κατά την Ιπποτοκρατία

Το 1314 μετά από σύντομη βενετική κυριαρχία καταλαμβάνουν το νησί οι Ιωαννίτες ιππότες.Η πρώτη περίοδος της κυριαρχίας των Ιπποτών χαρακτηρίζεται από προσπάθειες για διοικητική και στρατιωτική οργάνωση του Τάγματος, προσέγγιση των κατοίκων και καθορισμό των σχέσεων μεταξύ τους. Από το 1344 όμως έως το 1367 κινούνται επιθετικά κατά των Τούρκων μόνοι τους ή σε συνεργασία με τους Βενετούς, καθώς και με τον βασιλιά της Κύπρου.Το διάστημα από τα τέλη του 14ου έως τις αρχές του 15ου αι., χαρακτηρίζεται από αμυντικούς αγώνες κατά των Τούρκων. Ειδικότερα το α΄μισό του 15ου αι. η Κως δέχτηκε ανεπιτυχείς επιθέσεις
από το στόλο των Μαμελούκων της Αιγύπτου.Το 1451 οι Ιππότες υπογράφουν συνθήκη φιλίας με τους Τούρκους.Παράλληλα παίρνουν μέτρα για αντιμετώπιση του εχθρού.Ένα από τα μέτρα ήταν και η ενίσχυση της οχύρωσης του κάστρου της Νεραντζιάς, όπως λεγόταν τότε η πόλη της Κω.

Ο διοικητής της Κω, Fantino Quirini, διεταξε να κατεδαφιστούν μερικά σπίτια κατοίκων γαι να χρησιμοποιηθεί το οικοδομικό υλικό στην κατασκευή του Κάστρου. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε την οργισμένη εξέγερση των Κώων.Το 1453 συντελείται η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους. Οι Ιππότες όμως για εβδομήντα χρόνια ακόμη θα αποτελούν εμπόδιο στις επεκτατικές τάσεις των Τούρκων.Όταν ο σουλτάνος Μεχμέτ ο Β΄ζήτησε φόρο υποτέλειας, οι Ιππότες αρνήθηκαν κι αυτό είχε σαν αντίκτυπο πειρατικές επιδρομές των Τούρκων στα νησιά.Στις 3 Ιουνίου 1457 ο τουρκικός στόλος με 156 πλοία και 16.000 στρατό κάνει επίθεση στην Κω.
Πρώτα κτύπησαν το φρούριο της Νεραντζιάς, από όπου είχαν αποχωρήσει ιππότες και κάτοικοι, και το έκαψαν. Την ίδια τύχη είχε και το φρούριο Περίπατος. Ο στόλος χωρίστηκε στα δύο και το ένα τμήμα κατευθύνθηκε προς το κάστρο του παλαιού Πυλίου και το άλλο
προς το κάστρο της Κεφάλου.Μετά από ανεπιτυχή επίθεση και στις δύο θέσεις, οι δυνάμεις κατευθύνθηκαν στο κάστρο της Αντιμάχειας.
Επί 23 ημέρες πολιόρκησαν το κάστρο της Αντιμάχειας, το οποίο υπερασπίζονταν 15 ιππότες και 300 κάτοικοι, οι περισσότεροι άοπλοι.
Η μεγαλύτερη επίθεση έγινε κατά την 23η έως την 25η Ιουνίου, παραμονή και ανήμερα του Αγ.Ιωάννου.Οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν
πολιορκητικές μηχανές,πετρόβολους, σκάλες για να ανέβουν τα τείχη. Στην προσπάθεια τους να εισχωρήσουν στο κάστρο άνοιξαν τρεις
υπονόμους, όμως και οι πολιορκούμενοι έσκαψαν ανθυπονόμους και εξουδετέρωσαν τους αντιπάλους, πολλοί από τους οποίους εγκλωβισμένοι πέθαναν από ασφυξία. Στις 26 Ιουνίου οι Τούρκοι έλυσαν την πολιορκία και έφυγαν με τα πλοία, αφού πρώτα προκάλεσαν καταστροφές στην ύπαιθρο.Οι τούρκικες επιθέσεις όμως και οι πειρατικές ενέργειες συνεχίζονται κατά τα τέλη του 15ου και στις αρχές του 16ου αι. Όταν αναλαμβάνει την οθωμανική αυτοκρατορία ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, στρέφεται εναντίον της Ρόδου και των άλλων νησιών, με στόχο ν'ανοίξει το δρόμο για την Αλεξάνδρεια και τη Μέκκα. Η αυλαία της Ιπποτοκρατίας κλείνει με την κατάληψη της Κω από τους Τούρκους στις 5-1-1523, παραμονή των Φώτων.Είχε προηγηθεί εξάμηνη πολιορκία της Ρόδου από τις 26 Ιουνίου 1522, που, μετά από ηρωϊκή αντίσταση των πολιορκημένων, κατέληξε σε συνθηκολόγηση των Ιπποτών με τους Τούρκους στις 22 Δεκεμβρίου 1522.

Την 1η Ιανουαρίου 1523 αποχώρησαν οι Ιππότες από τη Ρόδο και, μετά από περιπετειώδη πορεία στην Κρήτη, τη Σικελία και την Ιταλία, καταλήγουν το 1530 στη Μάλτα, που τους παραχωρήθηκε από το βασιλιά Κάρολο Ε΄. Εκεί εγκαταστάθηκαν οριστικά, γι'αυτό και ονομάστηκαν <Ιππότες της Μάλτας>.Η πειρατεία βρισκόταν σε έξαρση από το τέλος του 14ου αι. και τα πρώτα 150 χρόνια τουρκοκρατίας στην Ελλάδα.